Een internationaal handelscontract is een overeenkomst tussen partijen uit verschillende landen voor goederen of diensten. In onze praktijk zien wij keer op keer dezelfde fouten terugkomen. Vaak gaat het mis omdat Nederlandse standaardafspraken klakkeloos worden hergebruikt voor het buitenland. Vijf gerichte aanpassingen voorkomen het overgrote deel van de geschillen die wij begeleiden. Wie deze fouten kent, kan ze met een paar uur juridisch werk volledig vermijden.
Wat is het juridische probleem?
Internationale contracten worden vaak onder tijdsdruk gesloten met sjablonen die niet aansluiten bij internationale realiteit. Standaardteksten missen rechtskeuze, regelen Incoterms onhandig en bevatten algemene voorwaarden die buiten Nederland geen effect hebben. Bij een geschil komen al deze omissies tegelijk boven. Het gevolg is juridische onzekerheid, lange procedures en aanzienlijke schadeclaims die met juiste contractuele voorbereiding eenvoudig waren te vermijden.
Wat zegt de wet?
De Rome I-verordening (593/2008) regelt rechtskeuze; Brussel I-bis (1215/2012) regelt forumkeuze en internationale executie binnen de EU. Het Weens Koopverdrag (CISG) geldt automatisch op basis van artikel 1 CISG en moet onder artikel 6 CISG expliciet worden uitgesloten. Incoterms 2020 zijn ICC-handelsregels die alleen werken bij uitdrukkelijke verwijzing. Voor de geldigheid van algemene voorwaarden gelden artikel 6:233 en 6:234 BW; in Duitsland paragraaf 305 BGB.
Het Haags Forumkeuzeverdrag (2005) en het Haags Vonnissenverdrag (2019) versterken internationale handhaving voor partijen buiten de EU.
Welke risico's lopen bedrijven?
De vijf meest voorkomende fouten zijn: ontbrekende rechtskeuze, ontbrekende forumkeuze of arbitrageclausule, onduidelijke Incoterm-keuze, onhandhaafbare algemene voorwaarden en niet-uitgesloten Weens Koopverdrag. Bijkomende fouten: geen sanctieclausule, onhandige overmacht, geen indexering bij langlopende contracten, onduidelijke betalingszekerheid. Gevolg: onverwachte rechtsmacht, hogere claims, oninbare vorderingen en reputatieschade bij eindklanten.
Praktisch voorbeeld uit onze praktijk
Wij begeleidden een Nederlandse leverancier van apparatuur in een geschil met een Franse klant. Het contract verwees naar Nederlandse algemene voorwaarden die nooit waren vertaald of overhandigd. De Franse rechter oordeelde dat de voorwaarden niet waren aanvaard onder artikel 1119 Code Civil. De aansprakelijkheidsbeperking verviel. De volledige gevolgschade van 1,1 miljoen euro kwam voor rekening van de leverancier. Met een tweetalig contract en correcte inwerkstelling vóór de offerte zou de aansprakelijkheid beperkt zijn gebleven tot 75.000 euro.
Wat kunt u doen?
Werk met een internationaal modelcontract afgestemd op uw belangrijkste markten. Bouw expliciete rechtskeuze, forumkeuze, Incoterm-keuze, CISG-uitsluiting en sanctieclausule in. Vertaal en bezorg algemene voorwaarden vóór de contractsluiting. Stem betaling, levering en risico op elkaar af. Laat de belangrijkste exportcontracten periodiek door een advocaat internationaal handelsrecht beoordelen. Zie ook ons artikel over Welke Incoterm moet u kiezen?